W czwartek agencje opublikowały słowa prezesa NBP, który stwierdził, że „kurs złotego oddala się od zdrowych fundamentów (…) utrudniając kontrolę nad inflacją”. Prof. Marek Belka dodał jednak, iż jego zmiany są determinowane przez okoliczności zewnętrzne. Część uczestników rynku uznała to za próbę werbalnej interwencji i to nie do końca skutecznej, gdyż złoty nadal słabł.

Tego samego dnia po południu za euro płacono ponad 4,52 zł, a dolar był wart blisko 3,37 zł. Twierdzono, iż NBP nie zdecyduje się na fizyczne działania, gdyż prof. Marek Belka wcześniej dawał do zrozumienia, iż nie jest zwolennikiem przeprowadzania bezpośrednich interwencji na rynku.

Z kolei BGK dał się poznać raczej jako niezbyt duży gracz, któremu nie starczy sił na mocniejsze odwrócenie niekorzystnego trendu – dodatkowo coraz częściej przeważają opinie, iż resort finansów woli skupić się na wsparciu złotego w grudniu, tak aby nie dopuścić do negatywnych skutków dla budżetu, które byłyby wynikiem naruszenia 55 proc. progu oszczędnościowego długu do PKB (w rezultacie wzrostu wartości zadłużenia zagranicznego).

W efekcie piątkowe, wspólne działanie BGK z NBP, które poza sprzedażą walut na rynku, obejmowało także zakupy długoterminowych obligacji (przez BGK) było dla rynku pewnym zaskoczeniem. Niemniej należy je odbierać pozytywnie – bank centralny chce pokazać, że nie jest bierny. Ale nie łudźmy się, że damy radę samodzielnie odwrócić niekorzystny trend.