Pomoc jest uzależniona od wprowadzenia drastycznego programu oszczędnościowego. To już nie może podobać się Grekom, którzy kochają siestę, wino i błogi nastrój. Rośnie więc niezadowolenie społeczne, które znalazło ujście na ulicach Aten. Bo kto lubi zaciskać pasa, kiedy rzekomo zawinił rząd? W efekcie nastąpiły zmiany w rządzie. Zaświtała nadzieja, że nowi ministrowie będą mieli pomysł na ratowanie kraju. Jednak nadzieja ma to do siebie, że widzimy wszystko w lepszych barwach. Pod koniec trzeciego tygodnia czerwca poprawiły się nastroje na rynkach finansowych, a euro zaczęło odrabiać straty. Zyskała przy tej okazji złotówka.

Kraje strefy euro chcą utrzymać za wszelką cenę bankrutującą Helladę, co można uznać w pewnym sensie za uzasadnione i chwalebne. Upadek któregokolwiek kraju członkowskiego stanowiłby plamę na honorze Eurolandu, a także całej Unii Europejskiej. Argument otrzymaliby również przeciwnicy wspólnej waluty. Powstała więc „inicjatywa wiedeńska”, która ma wspomóc w niedoli Greków. Nie bez powodu dużą inwencję w zakresie niesienia pomocy przejawiają Angela Merkel oraz Nicolas Sarkozy. Niemcy są lokomotywą europejskiej gospodarki, Francja również nie najgorzej prosperuje. Kraje te są silnie powiązane gospodarczo z Grecją. Zapewne na razie nie dojdzie do wyprzedaży malowniczych wysp greckich, lecz – jeżeli kraj ten jeszcze bardziej uzależni się finansowo od innych – to w przyszłości „wyprzedaż rodowych sreber” wydaje się realna. Wobec trudnej sytuacji Grecji nie jest obojętny również nasz rząd, Polska zagwarantuje pożyczkę w kwocie ćwierć miliarda euro. Jest to ryzykowne przedsięwzięcie, niepotrzebne w obliczu, pozostawiającej wiele do życzenia sytuacji naszych finansów publicznych.

Przeczytaj również: Jakie tendencje utrzymywały się na rynku walutowym pod koniec maja?